Vanuit de pastorie – Beroep

Geschreven door Ds J. Hansum op . Gepost in Uit de kerkenraad

U hebt inmiddels begrepen dat ik het beroep vanuit de gemeente Kruispunt Vathorst in Amersfoort heb aangenomen.
In het proces voorafgaand aan dit beroep is bij Ina en mij gaandeweg de overtuiging gegroeid dat de stem die ons destijds vanuit Beiroet naar Lunteren riep, ons nu roept om verder te trekken naar Amersfoort. We ervaren vrede over dit besluit al is er ook zeker sprake van gemengde gevoelens. Het betekent dat er ook een periode aanbreekt van afronden, afscheid nemen en loslaten. En daar zit altijd iets pijnlijks in. Op de avond dat ik mijn besluit deelde met de kerkenraad lazen en bespraken we als ambtsdragers samen een passage uit Lukas 2. Daarin spraken toen sterk tot mij de woorden zoals Simeon die uitsprak: ‘Nu laat U Heer uw dienaar in vrede heengaan.’ Van nature zou ik geneigd zijn heen te gaan met een ongemakkelijk gevoel. Laat ik nu mensen in de steek? Is het niet te vroeg, te snel? Was het genoeg en is mijn taak hier echt af? De woorden uit Lukas 2 nodigen uit om in vrede heen te gaan. In de vrede van Christus, die onze onvolkomenheden zuivert en ons tekort aanvult, onze schaamte bedekt en onze schuld verzoent. Ik bid dat God ons de genade geeft om elkaar in deze vrede los te laten. Dankbaar voor alle goeds dat we samen mochten ontdekken, beleven en uitdelen. In de wetenschap dat de God die ons nu roept om verder te trekken ook de God is die blijft en zorg zal dragen voor de Maranathakerk. In Christus zijn en blijven we verbonden.
ds. Jaap Hansum