Vanuit de pastorie -Beroep Amersfoort (2)

Geschreven door Ds J. Hansum op . Gepost in Uit de kerkenraad

Vanuit de pastorie

Nu ik het beroep naar Amersfoort heb aangenomen staan deze weken voor een belangrijk deel in het teken van afronding en overdracht. Van allerlei kanten hoor ik in de gemeente dat men mij en ons als gezin graag nog een tijdje in Lunteren had gehouden. Het doet goed om dat te horen. Dank voor alle hartelijke blijken van meeleven en waardering. Wij voelen ons van onze kant ook helemaal thuis in Lunteren en waren met plezier langer gebleven. Tegelijk ervaren we het beroep uit Kruispunt Vathorst echt als een nieuwe roeping en op het besluit om die roeping te aanvaarden ervaren we ook als gezin rust en vrede. Wij zijn blij dat we praktisch gezien nog een aantal maanden in de Lunterse pastorie kunnen blijven wonen, ook na mijn afscheid op zondagmorgen 3 februari. Het is de bedoeling dat ik de eerste tijd naar Vathorst ga pendelen, voornamelijk met de trein en fiets. In deze maanden gaan we als gezin op zoek naar een passend huis. Er is in Vathorst geen vaste pastorie beschikbaar en in plaats van een woning te huren hopen we in of om Amersfoort een fijn huis te vinden dat we zelf kunnen kopen, dat we dan ergens tegen de zomervakantie hopen te kunnen gaan betrekken. Naast het naderend afscheid en de verhuizing is dit jaar voor ons als gezin sowieso vol dynamiek. Onze Joke verblijft momenteel enkele maanden in Hongkong om daar met medestudenten een onderzoeksproject uit te voeren. Als zij net voor Kerst terug is, vliegt Peter half januari naar Nieuw-Zeeland om in Queenstown te beginnen aan een zogenaamde DTS. Het staat voor Discipleship Trainings School en bestaat uit een periode van drie maanden studie en persoonlijke vorming op een Bijbelschool gevolgd door een 'outreach' (missie) van drie maanden naar een land in Zuid-Oost Azië. Inge is inmiddels in maand acht van haar herstelproces van de hersentrombose die ze in april 2018 kreeg. Een heel deel van haar tijd en energie besteed ze aan revalidatie onder begeleiding van allerlei therapeuten. Daarnaast probeert ze thuis in kleine stukjes iets aan school te doen. De verwachting is dat ze nog geruime tijd nodig zal hebben om langzaam verder te herstellen. Het is geen gemakkelijke tocht waarvan de uitkomst onzeker is. Als gezin proberen we ons te oefenen in volharding, hoop en vertrouwen op onze hemelse Vader. Namens Inge veel dank voor alle support! We wensen u vanuit ons gezin goede adventsweken, gezellige en gezegende feestdagen en alvast een gelukkig 2019. Ds. Jaap Hansum